Live, Recensies

Jong Muziek op Theater Aan Zee 2018: Vaal & Vito

Van 25 juli tot 4 augustus staat Oostende in het teken van Theater aan Zee. Theater in zijn brede vorm, want er zijn ook heel wat muzikale acts te proeven. Zo openden Johannes Verschaeve en Brihang het festival en is er heel wat jong talent te ontdekken. Jong Muziek heet dat concept en dat werd ook deze keer geprogrammeerd door Lode Pauwels en Wouter Vanmeenen van muziekclub De Zwerver. Net als vorig jaar spelen de jonge bands/muzikanten een ‘regulier’ concert, een akoestische set, een café- én een straatconcert. In het verleden stonden onder andere Portland, Eefje De Visser, Statue, UMM en The Girl Who Cried Wolf al aan zee. Wij gingen gisteren kijken naar twee v’s; Vaal en Vito.

Vaal (Vrijstaat O – 26/07)

Het zeezout nog half proevend op de tong, waagden we ons richting Vrijstaat O dat vlak aan de Zeedijk gelegen is. Op tantrische wijze bespeelde Vaal ons in het speelveld tussen verlangen en bevrediging. De dreigende soundscapes van het drietal hadden wat weg van een besluipende sabeltandtijger, die teert op het uitstellen van de executie. De kilte van de ijle chillwave tracks, was evenwel verhuld onder een zachtere, satijnen sluier. Tegelijkertijd vonden we bij de stem van Arjen Verswijvelt ook een vage, manische kant terug die we herkennen van bij bands als Girl Band.

Het drietal boetseerde met hun relatief beperkte driemans-set-up een zeer inventief, emotioneel drukkend post-punkgeluid dat nog beter in een ietwat duistere setting zou gedijd hebben. De saxofoon, die soms kortstondig zijn opwachting maakte, zorgde daarboven voor een zwoele bries die heerlijk contrasteerde met het ijle van de elektronische geluiden.

Ook performancegewijs weet het trio waar ze heen willen. Gedeeltelijk met de rug naar het publiek spelen, een less-is-more podiumprésence en één enkele gortdroge ‘merci’. Meer hadden ze niet nodig om een bevreemdende, impressionante indruk na te laten. Voor een band waarvan de leden hun muzikale paden nog geen jaar geleden kruisten, was dit ij-zer-sterk.

Vito (Café Crayon – 26/07)

Oostende lééft tijdens TAZ, cultuurminnaars palmen de stad in en komen soms op niet zo doorsnee concertlocaties terecht. Zo speelde Vito een ijzersterke show in Café Crayon. Voor de gelegenheid kon de naam ook omgedoopt worden tot ‘De Sauna’. Wat waren we blij dat we vroeg aanwezig waren, want op moment van schrijven zijn we nog steeds niet over hun eerste nummer “Costa Rican” heen. Lyrisch werden we er op het moment zelf, in onszelf, van. “Wauw”, “Amai”,… Vito was er en Vito was duidelijk van plan om te vlammen. Alsof het nog niet heet genoeg was.

Een goeie veertig minuten lang transformeerde de Crayon in een broeihaard van melodische, Americana gitaren. Wat verderop in de set testten de jongens wat nieuw materiaal uit en ook dat klonk veelbelovend, al moesten we de wow-ervaring van in het begin toen even lossen. Gelukkig ging het toen wel weer sterk in stijgende lijn en het afsluitende “Treat Me” was ronduit ontketenend sterk.

Daar waar veel bands vervolgens durven te verdwalen, heeft Vito wél het talent om er binnen hun genre radiovatbare The Van Jets-getinte tracks uit te kunnen destilleren. We merkten voor de tigste keer op dat niet enkel Dhaenens een rastalent met nogal bijzondere bindteksten is, maar het viel ons nog meer op dat hij wordt omringd door stuk-voor-stuk bovengemiddeld getalenteerde muzikanten. Een hele poos geleden speelden The War On Drugs een steenworp verderop in Oostende een caféconcert, we waren er toen niet bij, maar we betwijfelen of TWOD beter zal gepresteerd hebben dan Vito in de Crayon. Dit kan niet foutlopen, echt niet, deze jongens zijn voor een hele poos vertrokken.

27 juli 2018

About Author

Tijs Delacroix Tijs is de Tijsbeer tussen de Dansende Beren. Hij danst er een beetje tussen de geschreven en ongeschreven lijnen. In het dagelijkse leven is hij student Cultuurmanagement en vertoefde hij eventjes in Schotland waar hij 'Commercial Music' studeerde aan University of West Scotland. Daarnaast liep hij stage bij Skytiger en is ie binnenkort een tijdelijke Art-Spot'er. Ten slotte managet hij de Brusselse indiepop band Bosum onder het 'OENGER' brandmerk.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter