Interview The Calicos: "Ergste festivalervaring? De tramp stamp van Daniel Lanois"
Interviews

Interview The Calicos: “Ergste festivalervaring? De tramp stamp van Daniel Lanois”

Na twee succesvolle feestjes in Gent ziet Dansende Beren het in augustus grootser. Op 11 augustus organiseren we een heus festival. Maar liefst zes bands zullen er het beste van zichzelf geven, onder wie The Calicos. De winnaars van de recentste Humo’s Rock Rally. Tijd om hen wat beter te leren kennen. We kletsen even wat bij met zanger Quinten Vermaelen.

Vertel ons eens kort hoe jullie met de band gestart zijn?

We zijn in 2011 gestart als backingband voor de Amerikaanse singer-songwriter Matt Watts. Na enkele jaren in verschillende bezettingen te spelen, zijn we in de zomer van 2017 bij de huidige bezetting uitgekomen.

Wat is het verhaal achter jullie bandnaam?

De bandnaam verwijst eigenlijk naar een bergketen in California, the Calico Mountains. Op die manier leggen we een beetje de link naar onze inspiratiebronnen en naar het genre Americana in het algemeen.

Als je zou moeten kiezen tussen een festival of een concert bezoeken, waar zou je keuze op vallen?

Persoonlijk ben ik eerder een concertganger. Dat duurt minder lang… Op een festival is er een overload aan prikkels en muziek, waardoor dat ik tegen dat de headliner begint het stiekem al wat beu ben. Oeps. Ook op de middag al beginnen drinken zorgt ervoor dat ik mij de meeste festivaloptredens toch iets minder goed herinner…

Wat was de mooiste bandgerelateerde dag uit je leven? 

Het belangrijkste moment voor ons moet de overwinning op de Humo’s Rock Rally zijn geweest. Iets waar we toch hard voor gewerkt hebben en het is dan zeer fijn dat dit beloond werd. Die zege heeft er vooral voor gezorgd dat we nu kunnen optreden op plaatsen waar we anders nog jaren hadden voor moeten knokken, denk ik. Nu krijgen we meteen de kans om ons te bewijzen.

Hoe zou je zelf jullie muziek omschrijven?

We willen iedereen meenemen op een trip van degelijkheid en puurheid. We houden alle zes van roots muziek en dat blijft er toch in alle songs inzitten. Eenvoudige nummers geschreven op een akoestische gitaar, uitgevoerd met een heel gelaagde sound. Zoiets denk ik.

Wat was jullie ergste festivalervaring? 

Een deel van The Calicos was aanwezig op het Cactus Festival in Brugge enkele jaren geleden. Één van de headliners was toen Daniel Lanois, iemand waar we allemaal toch wel naar op kijken. Het ergste moment was toen hij voorover boog en heel het publiek kon meegenieten van zijn toch wel verrassende ‘tramp stamp’. Hij kwam er op een manier wel nog mee weg…

Welke artiest inspireert je het meest? 

Één van mijn grootste inspiratiebronnen van dit moment is Ryan Adams. Iemand waarvan ik elk album van het begin tot het einde fantastisch vind. In het prachtige en tijdloze debuutalbum ‘Heartbreaker’ laat hij onmiddellijk zien wat voor een geniale songschrijver hij is en plaatst hij zich voor mij tussen de grote. Later coverde hij een volledig album van Taylor Swift en ook zijn laatste album ‘Prisoner’ krijgt voor eeuwig een plaats in mijn top tien. Ik heb hem trouwens jaren niet willen beluisteren, omdat zijn naam nogal hard op die van Bryan Adams leek… Is dat even anders uitgedraaid.

Op welk festival zou je nog eens willen spelen en waarom?

Opnieuw Cactus Festival, het blijft één van mijn lievelingsfestivals. Het draait daar nog echt om de muziek. Het is misschien niet het meest ‘coole’ of ‘hippe’ festival, maar dat moet ook niet altijd. Het zou enorm leuk zijn om daar eens op een mooi uur te kunnen spelen met The Calicos.

Wat mogen we van jullie verwachten op ons festival?

We gaan proberen om iedereen vanaf het eerste nummer mee te krijgen in onze wereld. Bewijzen dat Rock ‘n’ Roll en de gitaar toch nog niet dood is.

 

12 juli 2018

About Author

Matilde Meertens


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter