Albums, Recensies

Lily Allen – No Shame (★★★★): Terugkomen wanneer je sterker bent

Ze heeft haar tijd genomen voor ze met nieuw werk uitkwam, maar na bijna vier jaar is de Britse zangeres Lily Allen eindelijk terug met nieuw werk. Bekend werd ze door o.a. “The Fear”, “Smile” en “Not Fair”. Nadat haar vorige plaat Sheezus niet het succes werd waar ze op gehoopt had en ook de ticketverkoop voor de Europese tour tegenviel en daardoor gecanceld werd, besloot ze enkele stappen terug te zetten en even uit de muziekwereld te verdwijnen. Voor haar nieuwe plaat liggen de verwachtingen van de plaat na de flop van Sheezus lager en dat speelt in haar voordeel. Ze heeft deze keer weinig te verliezen en dat merk je aan haar aanpak. Lily huurde twee en half jaar een studio af om er op haar tempo aan een comeback te werken en met succes!

No Shame heet de nieuwe plaat en die is onder heel andere omstandigheden opgenomen dan haar voorgangers, want Lily Allen koos er de afgelopen jaren voor om zich op het moederschap en het familieleven te storten. Dat vertaalt zich dan ook in de teksten van nummers zoals “Family Man” waarin haar onzekerheden over haar rol voor haar kinderen naar voren komen. Het nummer is, in tegenstelling tot het grote deel van de andere nummers, van een zomerse vibe gespaard gebleven. Net zoals “Apples”, waarvoor ze samenwerkte met de wel gekende Cigarettes After Sex. Het resultaat van die samenwerking uit zich in een licht melancholische tint.

Een echt dikke hit scoorde Allen al lang niet meer en ook de reeds uitgebrachte nummers van No Shame kregen amper tot geen airplay in tegenstelling tot bijvoorbeeld “Fuck You”, waarmee ze wekenlang door de boxen van talrijke radiostations galmde. “Trigger Bang”, de eerste single, was een samenwerking met Giggs, maar misschien net niet mainstream genoeg. Toch is het op zich een zeer sterk nummer omdat haar gekende ‘in your face’-sound hierin heel goed naar voor komt. Ook het vorige week uitgebrachte “Lost My Mind” toont dat Lily Allen de techniek van songwriting nog steeds beheerst en dus nog steeds leuke en relevante popnummers kan schrijven.

Het album bevat, naast hiphop- en r&b-invloeden, ook heel wat dancehall- en reggae-invloeden die bijvoorbeeld in “What You Waiting For?” goed te herkennen zijn. Ook “Your Choice”, waarvoor de Nigeriaanse singer-songwriter Burna Boy mee de studio in dook, heeft dezelfde zomerse vibe en is door de ‘nanana’s‘ zeer catchy en toegankelijk. Één van de hoogtepunten van het album is het dromerige “Higher”, wat een perfect nummer voor bij een zonsopgang/-ondergang is. De tropische sound vormt overigens de rode draad van het zeer geslaagde album.

In april zagen we al hoe Allen een Botanique wist in te pakken met haar nieuwe sound en met de studioversies doet ze daar nog een schepje boven op. Haar comeback-plaat zit erg goed in elkaar en is ook op vlak van productie van hoog niveau. Dit valt misschien te verklaren doordat o.a. Mark Ronson en BloodPop voor enkele nummers achter de knoppen plaatsnamen. Dat No Shame een commercieel succes zal worden, betwijfelen we. Maar dat Lily Allen bewijst dat ze nog steeds alle kneepjes van het vak beheerst, kunnen we onderlijnen. Een onverwacht sterke terugkeer van een onterecht onderschatte popartiest.

Belgische fans kunnen juichen, want Allen komt dit jaar nog twee keer naar België. Komende zomer sluit Lily Allen Ronquieres af en op 5 december staat ze in de AB.

8 juni 2018

About Author

Maxim Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter