Live, Recensies

Psych Over 9000: Zweven over de Vlasmarkt

Sinds vorig jaar mag Gent zich een festival rijker noemen. Psych Over 9000 zet de beste kleine bands in het (ruime) psychedelische genre op verschillende podia rond de Vlasmarkt. Voor deze tweede editie kon je terecht in Trefpunt, Charlatan en Kinky Star. Elk kregen ze drie bands over de vloer en die blonken ook uit op hun eigen manier. Wederom een geslaagde editie van dit festival, dat wij hopelijk ieder jaar mogen terugzien in Gent.

Onze avond begon iets na zes in Trefpunt. Daar zagen we de Belgische band Bront aan het werk. De groep speelde voor het eerst in Gent en dat was er aan te zien. Het was chaotisch, verwarrend en vooral hilarisch. Critici zouden kunnen zeggen dat de chaos soms iets te veel was, maar wij vonden het vooral charmant. De band was mooi uitgedost met de nodige verf op het gezicht en bracht soms fuzzy songs, soms nummers die meer aan Parquet Courts deden denken of kunstzinnige improvisaties op de gitaar. Dit alles zorgde er voor dat we met een smile ons festival aftrapten.

Volgende op ons parcours was het viertal Ouzo Bazooka uit Israel. De band bracht een psychedelische mix die enerzijds heel wat weg had van The Black Angels en anderzijds ook invloeden van de Turkse psychedelica bevat (die tegenwoordig zo hip is). Daarmee begon de band ook, een exotische jam van vijf minuten. Het was pas daarna dat de vlam in de pan schoot en we iets meer kracht uit de gitaren hoorden komen. Soms had het ook wat weg van The Black Keys, je leest het dus, heel veel verschillende invloeden. Links stond ook een danseres die af en toe met wat castagnetten probeerde een meerwaarde te scheppen, maar zonder instrument toch vooral erg ongemakkelijk daar wat stond. Na een halfuur viel helaas wel de elektriciteit uit. Een plots einde van een erg fijne psychedelische set (dat ze later op de avond in de Kinky Star goedmaakten). We namen dan maar een kijkje bij The Tubs en die deden waar ze het best in waren. Garage rock en americana mengen tot één geheel wars van enige regel of conventie.

Anna Burch was een beetje de vreemde eend in de bijt. Hoewel, haar lo fi jangle pop past eigenlijk wel op deze affiche. Zelf was er niet helemaal van overtuigd, dus maakte ze maar enkele psychedelische mopjes (ze waren onder meer ‘psyched’ om hier te zijn). Hilariteit alom en dan had ze ook nog haar muziek om te overtuigen. Die was dromerig en bij momenten erg fors, maar het kon evengoed ook de countrykant opgaan. Het is vooral de stem van Anna Burch die het geheel van een zacht sausje voorziet en dat maakt het gerecht eigenlijk compleet. Een vrolijke en uptempo melodie in combinatie met zweverige vocals, Anna Burch heeft het warme water niet uitgevonden, maar brengt het toch met de genoeg flair om te overtuigen.

We waren op het eind van de set de tel wat kwijt geraakt, maar we gokken dat Jacuzzi Boys er op een klein uur toch twintig nummers hebben doorgejast. De band wond er geen doekjes om en ging meteen hard van start, en zo bleef het ook. No nonsense fuzzpedaal open en alles geven. Het publiek kon dit duidelijk ook appreciëren, want we zagen crowdsurfers, bescheiden moshpits en achteraan enkele mensen die de benen niet konden stilhouden. Aan een verschroeiend tempo speelde Jacuzzi Boys de Charlatan helemaal plat. Hun muziek bleek ook ideaal voor in deze zaal. Vuile muziek voor een vuile, donkere zaal, een gouden combinatie dachten we zo. Bier in het keelgat gieten en gaan was hier het motto.

Bier hadden we niet nodig bij Ulrika Spacek. De band liet ons trippen zonder dat we ook maar nood hadden aan één genotsmiddel. Dit deden ze door middel van psychedelische visuals alsook een erg repetitieve sound. Het lijkt er ook op dat deze sound perfect tot zijn recht kwam in Trefpunt, want de set van de band was één van de beste die we al zagen van hen. Het kwam door de kleine zaal, de galmende sound die ideaal bleef hangen en de lichten die je helemaal verblindden. We verdwenen even van de aarde en gingen samen de ruimte in met Ulrika Spacek en bleven er toch een goed uur zweven.

Afsluiten deden we in de Kinky Star waar BOYTOY op ons stond te wachten. Als je merch bestaat uit roze slipjes, dan weet je wat je hier te wachten staat. Het werd een set boordevol sterke punksongs gezongen door furieuze vrouwen. De zaal liep hierdoor goed vol en dat kwam het gevoel van de set wel ten goede. Iedereen bewoog constant en ook hier werd het tempo hoog gehouden. Het was soms snedig, soms rustig, maar bleek altijd dansbaar. Surfinvloeden werden niet geschuwd net zoals er ook geen schrik was om eens heel stevig te keer te gaan met wat punkinvloeden. De New Yorkse underground was heel even in de Kinky Star en daar waren we heel blij mee.

We zagen dus eigenlijk alleen maar goeie bands aan het werk op Psych Over 9000, misschien hadden we geluk dat we net het juiste parcours kozen, of lag dit aan de uitstekende programmatie van de organisatoren Democrazy, Purple Panda en MCLX. Het is alleszins zo dat de samenwerking tussen al deze spelers alweer voor een geweldig festival zorgde. Bands die nooit in de mainstream zullen halen, maar toch een goeie driehonderd man op de been krijgen als ze allemaal samen spelen, het lijkt ons een perfect idee om te blijven herhalen. Ons zie je volgend jaar alvast zeker terug, want als het om psychedelica, garage en lo fi gaat, dan kunnen we dat niet missen.

11 mei 2018

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter