Live, Recensies

Lily Allen @ Botanique: Comeback van een gewezen popster die het verleden achter zich laat!

© Kamilia Sain

Lily Allen behoorde jarenlang tot de top van de Britse muziekwereld. Ze haalde de ene platina & gouden plaat na de andere en stond wereldwijd op grote podia. Haar succes in ons land piekte toen ze in 2009 in een uitverkochte AB, op de Main Stage van Rock Werchter en in een goedgevulde Lotto Arena stond. Zo snel de hype ontstond, verdween die ook. Het in 2014 verschenen album Sheezus moest haar grote terugkeer zijn, maar resulteerde in een grote flop. Het album scoorde niet in de hitlijsten en ook de Europese tour werd na een slechte ticketverkoop geschrapt. Na een vier jaar durende pauze is de Britse zangeres nu terug en brengt ze begin juni haar nieuwe plaat No Shame uit. Ze pakt het ditmaal bescheidener aan en palmt deze keer de Botanique in, met succes want alle kaartjes waren razendsnel de deur uit.

Een playlist moest de afwezigheid van een voorprogramma verzachten, maar dit lukte niet. Nadat het concert last minute een uur verlaat werd, moest men dus geduld hebben tot er live muziek te horen was. Om 21:05 doofden dan eindelijk de lichten en kwam de 32-jarige zangeres het podium op. Het nieuwe, nog niet uitgebrachte “Higher” mocht de avond inleiden en was een aardige opener. Het zomerse dromerige deuntje was vrolijk en toverde meteen een glimlach op heel wat gezichten. “Come On Then” mocht dan weer voorspellen wat we van de avond mochten verwachten… een Lily Allen die soundeffectjes gebruikt om de songs wat meer pit te geven. Die pit hadden de nummers soms broodnodig want helemaal afgewerkt leken ze niet altijd. “Lost My Mind” klonk bv als een Ellie Goulding kopie met een Lily Allen flair.

Het was de laatste show van de Europa mini tour en dat weerspiegelde zich in de keelspray die Lily heel de avond bij de hand had. Ook een kopje thee moest de stembanden smeren en dat lukte ook. De simpele, maar prachtige song “Apples” was niet het eenvoudigste nummer van de avond, maar werd toch bijna loepzuiver gezongen. Jammer genoeg weten niet alle nieuwe nummers van de Britse popster te boeien en met “Three” kwam er een verwacht inkakmoment. Gelukkig is miss Allen niet vergeten hoe ze een leuke popsong moet maken en toverde ze even later twee topnummers uit haar hoed. “Waste” was minstens even plezant als haar bekende nummer “Smile” en hierdoor ontstond een aangename sfeer.

Lily Allen, ondertussen trotse moeder van twee kinderen, schuwt het niet om haar mening te geven. Zo is “Cake” een nummer tegen seksisme en pleitte ze voor betere rechten voor vrouwen. Dit bleek niet het enige politieke statement van de avond. Ook haar ex-man kreeg het zwaar te verduren in de set en kreeg de ene steek na de andere. “Family Man” is één van onze favoriete nummers van de aankomende plaat en heeft door de persoonlijke insteek een mooi kantje gekregen. “Pushing Up Daisies” klinkt dan weer minder melancholisch en was een nummer uit de duizend net zoals het onspectaculair, maar fijne “My One”.

De strafste politieke uitingen werden gespaard tot het einde wanneer het legendarische “Fuck You” werd ingeleid. Lily Allen schreef het nummer toen George W Bush president was, maar in de Botanique zei ze dat ze niet had verwacht dat het nog erger kon. Ze droeg het nummer met twee middelvingers op aan de huidige Amerikaanse president Trump & de Britse premier May en het publiek deed uitgelaten mee. De bisronde werd afgetrapt door de eerste single van haar nieuwe plaat “Trigger Bang” waarvoor ze met Giggs samenwerkte. Het nummer werkte verrassend beter dan in de studioversie. De hit “The Fear” volgde en het publiek danste ijverig mee. Afsluiter “Not Fair” bracht de Orangerie dan eindelijk in extase en zorgde voor een gigantisch feest.

In stijl terugkomen na een onverwachte flop is niet altijd makkelijk, maar Lily Allen deed het niet al te slecht. Haar nieuwe nummers zijn goed in elkaar gestoken producties die her en der wat flets overkomen, maar in het algemeen wel weten te overtuigen. Lily Allen’s grootste sterkte is haar songwriting waarin ze haar persoonlijke verhalen vertaalt in een toegankelijke popsong. Haar sound is wat elektronischer geworden in vergelijking met vroeger, maar revolutionair is het niet. Haar Sheezus-era liet ze vanavond voor goed achter zich en een nieuw begin is ingeluid. Welkom terug Lily!

Wie naast tickets voor het uitverkochte concert greep, kan op zondag 5 augustus naar Ronquieres waar de Britse zangeres het hoofdpodium zal afsluiten.

Alle foto’s vind je hier.

Setlist:

Higher
Come On Then
Lost My Mind
Everything To Feel Something
Apples
Three
Waste
Smile
Cake
Family Man
Pushing Up Daisies
My One
Fuck You

Trigger Bang
The Fear
Not Fair

12 april 2018

About Author

Maxim Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter