Live, Recensies

Tom Misch @ AB (Ancienne Belgique): Een gitaarvirtuoos aan het werk

Gisteren speelde de prille twintiger Tom Misch in een uitverkochte AB Box met een eerste full cd in aantocht. We mochten een uur en een half genieten van zijn talent en van dat van zijn band. Het plezier dat de band had op het podium zorgde ervoor dat het publiek nog meer plezier had.

Maar eerst was het de beurt aan zus Laura om het publiek op te warmen. Zij liet al blijken dat het muzikaal talent zeker aanwezig is in de familie Misch. De zaal bewoog synchroon heen en weer en werd helemaal zot telkens wanneer ze haar saxofoon bovenhaalde. Ze eindigde haar set met het nummer “Climb”. En daarna was iedereen klaar voor Tom.

Beginnen deed Tom Misch met een instrumental die de lat al heel hoog legde voor de rest van de avond. Die instrumental liep door in het nummer “Colours Of Freedom”. Tom Misch leek al in zijn opzet geslaagd want hij kreeg de zaal al wild enthousiast aan het dansen. Niet veel later brengt hij al een eerste special guest op het podium. Zijn zus Laura komt hem vergezellen met de saxofoon op het nummer “Follow”.

Een echte babbelaar is Tom Misch niet, hij kondigde de nummers en de special guests aan en bedankte ons twee keer om naar zijn show te komen. Voor de rest liet hij de muziek spreken. Het publiek wist er wel wat mee te doen. Dit was zeker het geval wanneer Tom zijn tweede special guest van de avond introduceert. Kaidi Akinnibi kwam hem deze keer vergezellen op de saxofoon voor het nummer “Get Down”. Meer had het publiek niet nodig om een spontane sit down te doen, zelfs de muzikanten deden mee. Hoe meer plezier zij hadden op het podium, hoe meer plezier het publiek had.

Zijn zus Polly kwam haar kunnen dan nog eens bewijzen bij het nummer “Movie”. En als dat nog niet heel de zaal charmeerde, deed Tom Misch er nog een schepje bovenop met een instrumentale cover van Stevie Wonder. Dat was het moment dat alle hartjes in de zaal smolten.

We kregen ook enkele voorsmaakjes van hoe zijn nieuwe album zou klinken met de nummers “Tik Tok” en “Disco, yes”. Deze klinken heel funky en komen verrassend uit de hoek. Wanneer het publiek denkt dat de drum gaat invallen, gebeurt dat net niet en speelt Tom, met een lach op zijn gezicht, verder op de gitaar. Het zijn geen voorspelbare deuntjes die we hier te horen krijgen, wat de muziek uniek maakt.

Eindigen deed Tom Misch met een instrumentale medley van allemaal popdeuntjes uit de jaren negentig en als nog niet iedereen jaloers was op zijn talent, was heel de zaal dat nu wel. Het applaus deed pijn aan onze oren en onze handen, hij mocht duidelijk nog niet weg. Het gegil en applaus wanneer hij terug op het podium kwam, was dan ook zo luid dat hij het zelf allemaal even niet snapte. Als bisnummer speelde hij een geniale versie van “Watch me Dance”. Met een drumsolo om u tegen te zeggen en een solo van Tom Misch zelf om je vingers bij af te likken. Er zat veel meer pit en leven in deze versie. Een ding is dan ook heel duidelijk geworden, Tom Misch is een artiest die je zeker live aan het werk moet zien, want dan is hij drie keer zo goed.

Facebook / Twitter / Site

14 maart 2018

About Author

Katrien De Geyter


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter