Albums, Recensies

Godspeed You! Black Emperor – Luciferian Towers (★★★★½): “Over melodische chaos en de wereld verbeteren”

De afgelopen weken hebben we al een tipje van de sluier mogen oplichten rond Luciferian Towers toen Godspeed You! Black Emperor mondjesmaat twee nieuwe singles vrijgaf. Maar de rest van het album kwam sneller dan verwacht toen de site NPR.org gratis en voor niets het complete nieuwe album dropte. Je zou kunnen zeggen dat daardoor de opgebouwde spanning rond het nieuwe album van de mystieke band wat teniet werd gedaan. Maar geef toe, een nog niet gereleased album van Godspeed You! Black Emperor gratis kunnen beluisteren, is altijd mooi meegenomen. Algemeen lijkt Luciferian Towers enigszins toegankelijker te zijn dan wat we van de band gewoon zijn. Vergeleken met hun vorige album Asunder, Sweet and Other Distress, zijn de nummers in Luciferian Towers meer afgebakend en wat minder abstract. Al willen we met de term ‘toegankelijker’ zeker niet zeggen dat de band opeens popmuziek is beginnen maken. Luciferian Towers is nog steeds de vrucht van een zeer non-commerciële en mysterieuze band. De geheimzinnige ‘cultus’, als we het zo mogen noemen, die met Godspeed You! Black Emperor gepaard gaat, is met dit nieuwe album zeker nog niet verloren. Het commentaar van de band zelf bewijst dit genoeg: ‘this, this long-playing record, a thing we made in the midst of communal mess, raising dogs and children. eyes up and filled with dreadful joy – we aimed for wrong notes that explode, a quiet muttering amplified heavenward. we recorded it all in a burning motorboat.’

Het nieuwe album start zachtjes aan met “Undoing a Luciferian Towers”. Of het nu echt doedelzakken zijn die we aan het werk horen, kunnen we niet met zekerheid zeggen. Maar de sfeer die wordt opgebouwd doet wel gemakkelijk denken aan een ruw landschap in de Schotse Highlands. De eerste dissonantie van het nieuwe album geeft de sfeer al meteen een donker kantje. Waarna een samenspel van violen en trompet in elkaar vloeit en blijft balanceren tussen het harmonische en chaotische in. Uiteindelijk krijgt het nummer weer een melodisch karakter en horen we een memorabel deuntje die in het universum van Godspeed You! Black Emperor wel eens als een oorwurm zou kunnen beschreven worden.

Waar het bij het eerste nummer vooral rond het donkere en chaotische te doen was krijgen we bij “Bosses Hang” een veel positievere sfeer. In het ruwe, bewolkte landschap dat bij “Undoing a Luciferian Towers” werd opgehangen, komt er een zonnestraal binnen in de vorm van een heldere gitaarriff om u tegen te zeggen. “Bosses Hang” is opgedeeld in drie delen, “Bosses Hang, Pt. I” geeft ons het betere postrock werk dat nieuwe luisteraars wel eens zou kunnen overtuigen om zich wat te verdiepen in het genre. Pt II neemt na vier minuten naadloos over en houdt de schakerende gitaren aan. Hier en daar horen we terug wat melancholische dissonanten dat het werk van de Canadezen zo typeert. De drum stuwt de boel verder aan terwijl de repetitieve echo’s van de gitaren doorsnijden naar het derde en laatste deel. Op “Pt. III” is weinig aan te merken, behalve dat het ons nog een extra vijf minuten doet genieten van dit driedelige “Bosses Hang”.

“Fam / Famine” start met korte vioolstroken en een scheurende contrabas die voor de begeleiding zorgt. De strijkinstrumenten blijven op de voorgrond van het nummer, dat wel eens het meest abstracte van Luciferian Towers zou kunnen zijn. Waar de band met “Fam / Famine” juist naartoe wil laten ze wat in het midden liggen. Het is zeker geen verloren nummer op de plaat, maar komt eerder over als een rustmoment of als waardige overgang naar “Anthem for No State”. Dit laatste nummer is opnieuw opgedeeld in drie delen. Net als bij “Bosses Hang” start “Anthem for No State, Pt. I” met een breekbaar en helder gitaarspel dat iets melancholischer klinkt. Een diepe contrabas voegt er zich terug bij en zo komen we bij “Pt. II”, dat terug wat gemoedelijker begint. Hier zijn vooral de wiegende reverbs op de gitaren meester, tot de sfeer totaal omslaat en een deel drie ons een donkere, gapende chaos voorschotelt. Gierende feedback, piepende violen en een dreigende drum zetten een nummer op gang dat volgens ons op enthousiaste reacties van het publiek zal mogen rekenen tijdens toekomstige concerten. De chaos die de band creëert is er een van de meest harmonische zoals enkel Godspeed You! Black Emperor ze kan neerzetten.

Luciferian Towers is een sterk album waarmee de band hun donkere, mystieke muziek op een min of meer toegankelijke manier heeft kunnen presenteren. Het speelt hard in op de emoties door constant te balanceren tussen positieve, melodische harmonie en donkere chaos. En weet bovendien ook aan te tonen waarom de Canadese band zo’n grote naam is binnen de postrock wereld. Al blijft de band daar zelf heel nuchter bij, op de vraag van The Guardian of de luisteraars hun muziek misschien net iets té serieus nemen antwoordde de band droogweg: ‘waarschijnlijk’. Bovendien lieten de Canadezen weten dat ze met dit album aan een aantal populaire eisen tegemoet wilden komen, waarvan wij jullie het volgende niet wilden onthouden: ‘the expert fuckers who broke this world never get to speak again.’

Godspeed You! Black Emperor treedt op in Vorst Nationaal op 1 november.

Facebook/ Site

21 september 2017

About Author

Wietse Vergauwe


ONE COMMENT ON THIS POST To “Godspeed You! Black Emperor – Luciferian Towers (★★★★½): “Over melodische chaos en de wereld verbeteren””

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *